Cuma, Ağustos 24, 2012 Di. 0 Comments

bunalımın ortasında eğlencenin eşiğindeyim.

çok garip ya, ben hala ruh halimi çözmüş değilim. yani bir garip, gidip geliyor. bir anda aşırı mutlu ve neşe saçan halim 2 dakika sonra hoop mutsuz, amaçsız üzüntülü bir hal alıyor. neden böyle hiç bilmiyorum, belki de ruhsal kavramlarımı yitiriyorumdur. bilemiyorum.

yani bildiğim bir şey varsa çocuklar benim acilen kendimi meşgul edicek bir şeyler bulmam lazım. değişik ama eğlenceli, garip ama mutlu edici türden.

aslında 1-2 gündür kurduğum hayaller doğrultusunda kendimi biraz iyi hissediyorum. yani dershanede fizik dersini dinlerken hayal kuruyorum ve işin garibi dersi anlıyorum. zekaya bak ya, nasıl salak..

bu arada dershane demişken, dershaneye bir hevesle gider oldum. seve seve gidiyorum yani, öyle boş, öyle nedensiz hem de. (çaktırmayın ama hayallerimde dershaneyle ilgili) yani şöyle bir kaç karar aldım -of biliyorum evet gene uyulmicak bir kararlar dizisi- ve uymayı düşünüyorum. öncelikle dershanede çıktığım keşif gezilerinden sonra gözüm gönlüm bir açılmış ki sormayın.

yani ben böyle bir ortam bekmiyordum şimdi, aşırı kasvetli bir yerdi benim için dershane ortamı çünkü. ama bir gün kantine gitmemle her şey değişti. vay be, hiç beklemiyordum öyle şeyler. tamam yanlış düşünmeyin tabiki de olan bir şey yok, sadece tatlı çocuklar gördüm. 

ayrıca kantin dedim de, of kantine giderken ben çok korkuyorum. yaklaşık 1 aydır filan merdiven fobisi gelişti bende, yani merdivenlerden inerken ve çıkarken bir basamak atlayıp düşücekmiş gibi hissediyorum, sürekli tutunuyorum ve başım dönüyor yani acayip korkuyorum ve şansa bakın bizim dershanenin kantini binanın en tepesinde. 2. kattan 5. kata çıkmanın zorluğunu bir ben ve bir ben biliyorum yani. sonuç olarak umarım kantine çıkarken düşmem..

neyse biz ne diyorduk he hayal mayal filan filan. Kleo'da acayip değişimler var. mesela ben kendime pek dikkat etmeyen biriyim yani nasıl desem özenmem salaştığı severim, dağınık olmayı ama kafama nasıl bir saksı isabet ettiyse aaoovvv ben baya kendime bakmaya, özenmeye başladım. hatta şu aralar ciddi anlamda kendimi güzel buluyorum, yani odamdaki güneş şeklindeki aynayla ilişkiye giricem nerdeyse yaaa en son o kucağımda dans ediyordum, durumun ciddiyetini düşünebiliyorsunuzdur.

aman aynayı filan bırakında sanırım artık büyüyorum o yüzden kendime dikkat ediyorum. tamam 17.5 yaşındayım ve 4 ay 4 gün sonra da doğum, 18 yaşında olucam ama ne bileyim. çok garip bir olay ben hala ruhu çocuk olan biriyim ve içimdeki çocuğu öldürmek istemiyorum. çoğu insan olgun birini ister ama ben olgun olmak istemiyorum ama günün birinde olmak zorundayım, açıkcası çok zor bir seçim benim için.

ama şöyle de bir şey var. şu aralar mantıklı düşünmeye başladım, felsefik düşüncelerim arttı. önceden söylediklerim bana akıllıca gelmezdi, saçmaydılar çünkü ama şimdi söylediğim bir şeyi tekrar kafamda düşünüyorum, söylediğimden hareketle kendimi yönetiyorum.

belki de ayrılıklar beni büyütüyordur, bilmiyorum. ama kendi tavsiyelerimi uydukça bende umut var demektir.

sonuç olarak HAYAT ÇOK GARİP ÇOCUKLAR.

ayrıca değinmek istediğim bir konu daha var, ben serdarı çok özledim. umarım bu pazar buluşuruz kocaman sarılıcam sanırım ona. keşke gerçekten ikiz olma olabilitemiz olsaydı çünkü hayatımda iyiki var diyebilceğim nadir erkeklerden biri o.

neyse ben gidiyim SEN EŞİTTİR BEN dinleyip azcık bunalım takıldıktan sonra pique bardağımdaki kahvemi yudumlayarak PLL izliyeyim.

bana ilginç kendimi meşgul etme tavsiyeleriniz varsa burdan ulaşmayı deneyin. ve bekliyorum gerçekten yoksa çıldırazaaam.

sizleri seviyorum çocuklar ve size bir tavsiye ASLA KİMSEYE GÜVENMEYİN.

-KLEO-

0 yorum: