Cumartesi, Ağustos 25, 2012 Di. 0 Comments

yazmak istediğim, söylemek istediğim, sormak istediğim tonlarca şey var. ama elimden gelen tek şey hiçbirini yapmamak. yapamamak.

neden bilmiyorum ama yapmamam gereken şeyler bunlar. sessizce durmalıyım, sabırlı olmalıyım belki de. eğer şu 1 yıl içinde öğrendiğim bir şey varsa o da kesinlikle; beklemek.

aslında çok saçma ve sinir bozucu bir olay. ki beni bilenler bilir sabırsız bir yaratığın tekiyim. sabırın kırıntısı yoktur yani ama yavaş yavaş sabır aşılıyorum kendime. sanırım

ne bileyim.

zaten çok sakarlaştım ben gene bu aralar. bacağımın halini görseniz. morluklar, çürükler, çizikler, ciddi derinlikte yaralar. ve bunların hepsi o kadar dikkatsiz şeylerden oluştu ki size anlatamam yani dikkat etmiyorum bile artık. aynı şey kollarım içinde geçerli. kimseye söylemeyin ama evde omuz atmadığım kapı kalmadı ve tabi bir de koltuk kenarları..

bir gün bu sakarlık daha ciddi şeyler açıcak başıma ama cidden bilemiyorum. neyse ben bu halimle mutluyum. 

az sonra dershaneye gidicem ve hiç gidesim var. o nasıl bir şeyse artık. aslında şöyle giyicek hiçbir şeyim yok, koskoca dolabı indirdim aşağıya ve tek bir tane kıyafet olmaz mı arkadaş? annemde şortlarımı yıkamış aşırı feci moralim bozuk. YANİ ANNE ŞURDA HEVESLE DERSHANEYE GİDİYOM SEN NİYE BANA ENGELLER KOYUYON Kİ?

bu ciddi bir yazı olmalıydı ama gene beceremedim. yani gece gördüğüm bir tweet üzerine moral bozukluğuyla yazıyım bunuu, belki güzelli bir şey olur diye ama yok yani gerçekten formdan düşmüşüm. ama hala moralim bozuk yani gene de düzelmedim.

ama içimde bir his var; ki hislerimin büyük bir ölçüde gerçekleştiği düşünülürse umarım bu da olur. çünkü bu hisse ve ona ihtiyacım var.

neyse.

-Kleo-

0 yorum: