Tell me I'm your national anthem

Perşembe, Ekim 11, 2012 Di. 0 Comments


bütün gün boyunca nerdeyse önüme gelen herkesin yüzüne ve boş kolidorlara 'Tell me I'm your national anthem'diye söylenip durdum. şu an ne kadar çok kişinin milli marşıyım bilmiyorum.

şu aralar kendimi nasıl hissettiğimi tanımlayamıyorum. depresyondan çıktım ama hayat şartları her zaman olduğu gibi beni kötü etkiliyor. daha sınava 3-4 ay olmasına rağmen ki aslında gayet az bir süre stresim başladı gibi. yani ben daha sınav tarihi çok yaklaşmadan olumsuz düşüncelere kapılmaya başladım ve itiraf ediyorum çok korkuyorum.

dershane sınavları bir yandan, aile beklentisi öbür yandan, özel hoca öğütleri diğer yandan.. resmen her şey üstüme üstüme geliyor. çocuklar benim klostrofobim var, ve bu etmenler bir duvar gibi beni köşeye sıkıştırıyor, nefes alamıyorum resmen.

geleceğin getirileri beni geriyor. her ne kadar çok güzel olsa da yanlız olmaktan korkuyorum, kimsesiz gibi sanki. kendi ayaklarım üzerinde durmak istiyorum ama duramamaktan korkuyorum.

ayrıca kafam çok karışık. mutluyum ama nedenini bilmiyorum aslında biliyorum ama itiraf etmiyorum, etmiyorum çünkü totem yapıyorum. vaov baya çorba oldu şimdi.

bi de izmirde artık deli gibi manyak gibi yağmur yağsın istiyorum. yağmurun altında dolanmak, sırılsıklam olmak, boş boş gezinmek istiyorum. cidden God artık yağmur yağdırır mısın, bu kulunun yağmura ihtiyacı var.

God'tan cevap "yağmur yoksa, sesini dinle" işte bunu seviyorum.

-Kleo-

0 yorum: