Çarşamba, Kasım 14, 2012 Di. 0 Comments


yok ya ben okulu bırakıyorum!

zaten bu gidişle ne üniversiteyi kazabilicem ne de istanbula gidebilicem. bir lokantanın önünde hayali ekmeğimi orda ki yemeklere bandırıp yicem o olucak.

olmuyor yani zorlamanın bir manası yok. bilemiyorum, hayat gerçekten çok zor. sürekli bir sınava ya da aptal saptal şeylere tabii tutuluyoruz. resmen hayatımız çalışmakla, bir şeyleri elde etmekle geçiyor ve sonuç her zaman mutsuzluk oluyor. benim düşüncelerim tabi bunlar. sadece ben biraz daha hayatı dolu dolu yaşamak istiyorum. 

mesela yabancı ülkelerdeki çocuklara çok özeniyorum. bizim gördüğümüz dersleri adamlar üniversite de filan görüyorlar + pek bir baskı ya da gelecek kaygısı olduğunu da sanmıyorum. ne bir zorlama var ne de başka bir şey. peki bizdeki bu işi sıkı tutma, zorlama. baskı neden? daha doğru düzgün bir eğitim sistemimiz bile yok, ne diye bilirim ki?

şikayetçi olduğum ama buraya yazamadığım çok şey var. söylenmesi gereken ama söylenemeyen. sadece hayat veya o,şu,bunlarla ilgili değil, her şeyle, herkesle ilgili. neyse çok derin konular bunlar girersek çıkamayız çocuklar. 
 so see you later.

-Kleo-

0 yorum: