Aptal Olmayın

Cumartesi, Mart 02, 2013 Di. 0 Comments


sanırım ben duygusuz biri oluyorum artık. yaşadığım onca şeyden sonra, onca olaydan sonra kalbim taşlaşmış gibi sanki. önceki yazılarımı okudum, geçen sene yazdıklarımı, o aşağılık için hissettiğim saf duyguları okudum ve içimden "harbiden salakmışım ben be" diye geçirdim. sonra öteki için yazdıklarımı okudum gene aynı şeyi düşündüm. ve hep kendimde hata aramışım ben. karşımdakinin hiç mi hatası yoktu? onların hataları çok daha fazla. ve ben bunu göremeyecek kadar çok sevmişim. düşünüyorum da küçük halime göre gerçekten çok ama çok falza sevmişim ben, tüm benliğimle, tüm aklımla, tüm kalbimle... ve hepsini beni hiç sevmeyen, hiç umursamayan salak yerine koyan insanlar için yapmışım.

gerçekten değdi mi? kesinlikle hayır. ben sadece safmışım ya. ama şimdi anlıyorum; onlar bana çok şey kattı. kalbimle değil mantığımla hareket etmemi, kimseyi çok sevmeyeceğimi çünkü seversem gideceklerini öğrettiler. bana kimseye güvenmemem gerektiğini, yalanlara kanmamam gerektiğini hatırlattılar. aslında her şekilde hayatımda çok büyük rol oynamış insanlar bunlar. her ne olursa olsun; biri en büyük pişmanlığım biri ise güzel bir anım. ve ben artık anılarıma ihanet etmeyeceğim. çünkü ben bunları arkamda bırakacak kadar büyümüş bir kızım.

ama üzülüyorum, acaba bir başka birini sevebilecek miyim diye? çünkü emin değilim. birine karşı bir şey hissetmek o kadar zor ki, insanlar o kadar kötü, o kadar iğrenç ki... içimde sevgi hissedemiyorum. elbette bir gün tekrar başımı döndürecek şeyler yaşayacağım ama aynı hataları bu sefer yapmam gibime geliyor.

üzüldüğümde girdiğim halleri getiriyorum gözümün önüne; gerçekten içler acısı. kendim, kendi halime acıdım. gerçekten olabilecek en zavallı insanmışım. evet kendimi küçümsüyorum şu an çünkü gerçek tüm çıplaklığıyla bu. hatta 3 hafta öncesine kadar hala öyleydim. ama şu an öyle hissetmiyorum. içimdeki özgüveni kimseye anlatamıyorum belki ama şu an kendimi üzücek her şeyden bağıntımı kopardım. en mantıklı kararları veriyorum hayatım için. değiştiğimi hissediyorum.

umarım değişmişimdir. çünkü böylesi daha güzel.

ve şunu söylemekten de asla ve asla vazgeçmeyeceğim : SEVMEK EN BÜYÜK APTALLIK.

D. x

0 yorum: