Depi-Depi-Depiresyon

Cuma, Ekim 25, 2013 Di. 0 Comments


gene o eski günlerime döndüm resmen. hani şu ölü gibi olduğum, hiçbir olaydan zevk almadığım, uçlu kalemle canıma kast etmeye çalışıp sonra ya nabıyom ben diyip hopladığım zıpladığım günlere.

kafam patlayacak gibi hissediyorum resmen ya, öyle boktan düşünceler var ki kafamda; kimseye aktaramıyorum bile. ne diyeceğimi ağzımdan neyin çıkacağını bilmiyorum çünkü, doğru kelimeler yok.
sıkıldım ya. cidden bakın; her şeyi içime atıyorum, dağ oldu resmen ama bir yandan da hiçbir şey yokmuş gibi davranıp yoluma bakıyorum.

mesela bugün amfide sıraların üstünden atladım tek tek, neden? güzel soru bilmiyorum vallahi. bir an içimde bir enerji patlaması yaşarken diğer yandan acayip bi ruhsal çöküş yaşıyorum.

bazen kör gözlerle etrafa bakıyorum, nereye baktığımı bilmiyorum bile, öylesine dalıyorum, boş boş.
çok zor şeyler bunlar gene benim için. ya bu durumdan çok nefret ediyorum anlatamaayacağım kadar hemde.
keşke hafızamı filan kaybetsem ya da eternal sunshine of the spotless mind daki gibi hafızamı sildirsem. böyle şeylere ihtiyacım var benim.

anı filan istemiyorum ben ya, alın kafamdan bunları. öyle bir anda öyle bir şekilde geliyor ki bazen kafamı parçalayasım geliyor. evet şu aralar gene intihara meyilli hale geldim ben, psikoloji pert. ama gene de iyi gidiyorum bence. kısa sürede baya yol katettim sanki. belki sahiden bir şeyler değişmiştir ama ben farkına varamıyorumdur? ya da görmüyorumdur?
gözlerim bozuk olduğu için olabilir mi? bence gayet mantıklı olay.
görüldüğü üzere kafam çok başka yerlerde çok başka dünyalarda.
aslında bu yazıyı yazmaya karar vermemiştim ben, aslında yazı konum götü kalkan insanlar olucaktı. ama sonra farkettim ki o insanlar zaten belalarını bulcaklar ben kendi sorunuma/sorunlarıma odaklanmalıyım.

çok stresliyim nedenini kimseye anlatamayacağım bir konu üzerinde hemde.
çok mutsuzum nedenini bilipte görmezden geldiğim halde.

D.

0 yorum: