Çarşamba, Ekim 23, 2013 Di. 0 Comments

Meraba çocuklar. I'm back. Yani kısmen. 
Yazmayalı baya oldu ya nerden baksanız 6-7 ay. Ben bile kendime şaşırdım ama yazmamal içinde haklı sebeplerim vardı kendimce. Biliyorsunuz ben buraya ne zaman mutluyken yazsam o şey hemencecil bozuluyordu. Burdan benim bu süre zarfında mutlu olduğumu da çıkartmış olduk. Aslında ben yokken bazı şeyleri fark ettim ya. Mesela kalbim taşlaşmamış benim; hala sevebiliyormuşum. Mesela kararlarımı hala uygulayamıyorum; çünkü hala çok safım. 
Şu an resmen içimde duygu tsunamisi var ve ben bunu nasıl dışarı vurucağımı da bilmiyorum. Sanki bişeyler içeri sıkışmış, çıkmaya çalışıyor ama çıkamıyor. Engellerim var, söyleyemediklerim var. 
Düşüncelerim saçma sapan yönlerde. Birini aklımdan çekip çıkarsanız yemin ediyorum gülmekten yerlere yatarsınız, başka birine baksanız ağlamaktan gözleriniz acır. Öyle ki dengesiz haldeyim. 
Ama itiaf etmeliyim ki mutlu olmayı özlemişim ben çocuklar. O kadar boktanlığın içinde o kadar iyi gelmişti ki... Ama şöyle de bir olay var; her güzel şeyin bir sonu var. 
Her zaman olduğu gibi yazının sonunu getirmeyip çekip gidiyorum. Aslında nasıl bi yazı oldu onu da bilmiyorum büyük ihtimalle diğerleri gibi saçma ötesi olmuştur ama benim bunları yazıp rahatlamaya ihtiyacım vardı. Rahatladım mı gerçi, orası tartışılır. 

-D

0 yorum: