Dilaralıktan İstifa Etme Günü

Pazar, Aralık 22, 2013 Di. 3 Comments

Hiç merhabalar, hiç merhabalar.

Şu an yapmam gereken tonla şey varken oturup bu yazıyı yazmam hiç akıl karı değil. Çünkü yazmam gereken iki teorik bilgi, tanıtmam gereken bi şiir kitabı, çalışmam gereken iki deney, demlemem gereken çay, cevap vermem gereken mesajlar ve sürmem gereken oje var ki daha hangi renk olcağına bile karar vermiş değilim. Bugün o kadar iğrenç ki, bugünü dilara hayatımın en iğrenç günü ilan ediyorum. Bu saydıklarımın yanında bir de halsizim, mutsuzum, huysuzum ve deli gibi uykuluyum.

İçimden tek bir şey dahi yapmak gelmiyor. Aslına bakılırsa şöyle diyelim yapmak istediğim tek şey birileriyle kavga etmek. Negatif enerjiler saçtığım şu günlerde insanlar o kadar üstüme geliyor ki çıldırmam kesinlikle an meselesi. Gıcık ve ukala insanlar mı dersiniz, yapışkan insanlar mı dersiniz, her şeyi ben biliyorum haha havalarında gezen ezikler mi dersiniz; hepsi benim hayatımda. Sırf şu ukala insanlar yüzünden kendimi seri katil gibi hissediyorum, her gün aklımda ayrı bir cinayet planı ayrı bir sinir olmuşluk var, ölseler hiç üzülmem o derece; tabi ölümleri benim elimden olmalı. Yapışkan insanlar yüzünden ise mesajlaşmaktan soğudum. Yemin ediyorum telefona mesaj geldiğinde midem bulanıyor artık, ne cevap vermek istiyorum, ne konuşmak istiyorum, öyle ki bazılarına sırf ayıp olmasın diye cevap veriyorum ama hop arkadaşım benimde sınırlarım var yahu. Hadi mesaj atmasını istediğim mesaj atsa tamam dicem ama o şahsiyetten de böyle bir eylem gerçekleşmiyeceği için şarteller atık, morallar bozuk haldeyim.

Hayatım şu an o kadar çorba, o kadar saçma ve o kadar sinir bozucu ki i cant handle this. Her şeyden tutam tutam var. Mutluluk, heyecan, adrenalin, üzüntü, aşk,ihtiras, tutku... Tamam üzüntüden sonrasını salladım :D hala aşka inanmıyorum sanırım, inanıyorda olabilirim bakın bunu bile sorguluyorum. Çünkü yolunda giden şeylerin yanında gitmeyenler de çok fazla. Platonik olayımı biliyosunuz; ki artık bu olayın devamını da öğrenemiyeceksiniz çünkü bir kaç ne idüğü belirsiz insanlar yüzünden bu konuyu ele dahi almıyorum, alsam bile her şey defterime yazıyorum. Çünkü sonra insanlar ;
1) kendilerine bakmadan bana laf atıyorlar
2) yarası olanlarda gocuna gocuna yaralarını bitiremiyorlar ve kendi hayal dünyalarında olan olayları sanki gerçekmiş gibi ortama yansıtıyorlar.
Tamam yazdığım ikinci madde bir neden değildi, sadece ismi lazım bir insana acayip laf çarpıtma ihtiyacı hissettim. Gerçek neden birinci madde yani.

Görüyorsunuz ya, içimde acayip kavga etme, insanlara sataşma arzum var. Ama ben hanım bir kız olduğum için o tür insanların seviyesine düşmeyip olayları dışarıdan izleyip sonra da gülücem.

Aklıma yazıcak daha fazla şey gelmediğine göre sanırım burayı terk edebilirim. Umarım bu sene bitmeden önce bir kaç yazı daha yazarım çünkü bu sene az yazmışım, bütün ayıplamalar bana gelsin şu an.

Ve sizlerde dua edin bana çocuklar -gene- çünkü bu gidişle okuldan mezun değil katil olarak çıkıcam.

Son sözümüzü de söylemek gerekirse (yazı yazmanın en çok son söz kısmını seviyorum);
Utangaçlık yapmayın, cesaretiniz tam, özgüveniniz full dolu olsun.
Çünkü yapıcağınız en ufak bir cesaretsizlik, hayatınızın fırsatını kaçırmanıza neden olabilir.

-D.



3 yorum: